Το αμίλητο νερό του Άη Γιάννη του Κλήδονα

Ο Κλήδονας είναι λαϊκό έθιμο που έχει επιβιώσει από την αρχαιότητα και τελείται στις 24 Ιουνίου. Σύμφωνα με το έθιμο εμφανίζεται στις κοπέλες που δεν έχουν παντρευτεί η ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου.

Η λέξη κλήδων ετυμολογείται ως οιωνός και σημείο προαναγγελτικό. Με τη σημασία του γνωστοποιώ, φημίζω τη συναντάμε στην Οδύσσεια, στην Ιλιάδα, στη Θεογονία, στην Άλκηστη και σε αποσπάσματα του Ευριπίδη αλλά και στην Αριστοφανική Λυσιστράτη. Η λέξη εντοπίζεται και ως όνομα και επίκληση- κληδόνιος- των Δία και Ερμή- διότι αυτοί έδιναν τις κληδόνες, τους οιωνούς στους ανθρώπους.

Θερινό Ηλιοστάσιο: Όταν οι παγανιστικές δοξασίες παντρεύονται με τα παραμύθια, το χριστιανισμό και την καθημερινότητα

«Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ

κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι

ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη.

Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας

κατακλυσμὸς τῆς ζωῆς.

Τ᾿ ἄλογα στ᾿ ἁλώνια

καλπάζουν καὶ ἱδρώνουν

πάνω σὲ σκόρπια κορμιά.

Ὅλα πηγαίνουν ἐκεῖ

καὶ τούτη ἡ γυναῖκα

ποὺ τὴν εἶδες ὄμορφη, μιὰ στιγμὴ

λυγίζει δὲν ἀντέχει πιὰ γονάτισε.

Ὅλα τ᾿ ἀλέθουν οἱ μυλόπετρες

καὶ γίνουνται ἄστρα.

Παραμονὴ τῆς μακρύτερης μέρας.»

(Γιῶργος Σεφέρης - Θερινὸ Ἡλιοστάσι)

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

Ο Ήλιος, το λαμπρότερο ουράνιο σώμα, υπήρξε από αρχαιοτάτων χρόνων πηγή θεϊκής έμπνευσης για τους ανθρώπους. Από την εποχή των Σπηλαίων, των πρώτων ανθρώπινων κοινωνιών στη συνέχεια και καθ΄όλη τη διάρκεια της πορείας του ανθρώπου στη γη, η Ιστορία καταγράφει τον Ήλιο, ως Θεό, Βασιλιά, πηγή ζωής και δύναμης και σημείο αναφοράς του ανθρώπινου πολιτισμού.

Οι εναλλαγές των εποχών, οι οποίες συνοδεύονται και από αλλαγές στο Ουράνιο στερέωμα, καταγράφηκαν από τους ανθρώπους διαφόρων λαών και πολιτισμών με αποτέλεσμα ο κύκλος του χρόνου να αποτελέσει ένα ιδιαίτερο σημείο αναφοράς. Το θερινό ηλιοστάσιο υπήρξε ανέκαθεν ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για το ανθρώπινο γένος. Οι αρχαίοι πολιτισμοί διοργάνωναν πολυήμερες γιορτές για να τιμήσουν την μεγάλη νίκη του Ήλιου, καθώς κατά το θερινό ηλιοστάσιο ήταν η μεγαλύτερη μέρα του έτους.

Μαγιάτικο στεφάνι από Αμάραντο

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

Ο αμάραντος ή Μάης ή δάκρυα της Παναγίας ή αγαποβότανο ή ελίχρυσος (λόγω της χρυσαφιάς του απόχρωσης) όπως ονομάζεται είναι ένα από τα πιο όμορφα αγριολούλουδα της ελληνικής υπαίθρου.

Πρωτομαγιά, μια γαελική γιορτή της προ-χριστιανικής Ευρώπης

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα



Πρωτομαγιά ονομάζεται η πρώτη μέρα του Μαΐου, η οποία είναι μέρα αργίας (η Πρωτομαγιά για το εργατικό κίνημα είναι απεργία) για πολλές χώρες του κόσμου.

Η αγία Βαλπούργη και οι νύχτες των μαγισσών

Οι παγανιστικές δοξασίες του ερχομού της Άνοιξης



Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

Την παραμονή της Πρωτομαγιάς η λαϊκή παράδοση θέλει τους ερωτευμένους να αναζητούν το μαγιόξυλο που θα κάνει τον έρωτά τους να έχει διάρκεια. Όμως υπάρχει κι άλλη μια παράδοση, η οποία έρχεται από την Βόρεια Ευρώπη και τις Σκανδιναβικές χώρες. Είναι η νύχτα που οι μάγισσες βγαίνουν να γιορτάσουν τον ερχομό της Άνοιξης. Είναι η Βαλπούργια νύχτα, όπως ονομάζεται, καθώς όλα συμβαίνει την παραμονή του εορτασμού της Αγίας Βαλπούργης.

Xάνσελ και Γκρέτελ: Το Hunger Game της μεσαιωνικής Ευρώπης

«Κοντά σ΄ένα μεγάλο δάσος ζούσε ένας φτωχός ξυλοκόπος που με δυσκολία έβγαζε το καθημερινό ψωμί για την γυναίκα του και τα παιδιά του...»
H αρχή του παραμυθιού από την πρώτη έκδοση των αδερφών Γκριμ το 1812.


Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ ( Hansel and Gretel ή Little Brother and Little Sister) είναι ένα γνωστό παραμύθι γερμανικής καταγωγής που καταγράφηκε από τους αδελφούς Γκριμ και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1812. Σ΄ αυτή την πρώτη έκδοση περιγράφεται η ιστορία δυο παιδιών του Χάνσελ (ο μικρός Χανς - Ιωάννης) και της Γκρέτελ (η μικρή Μαργαρίτα) που εγκαταλείπονται από την φτωχή οικογένεια τους στο δάσος και πέφτουν θύματα μια μάγισσας.

Άγιος Γεώργιος: Το μοτίβο του νέου που σκοτώνει τον δράκο

γράφει η Γιώτα Χουλιάρα 

Αϊ μου Γιώργη αρματολέ και πρώτε καβαλάρη,

αρματωμένε με σπαθί και με χρυσό κοντάρι...

( Από το άρθρο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Άι μου Γιώργη!» που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ακρόπολις» στις 23 Απριλίου 1892)

O μύθος των Ιπτάμενων Καμπάνων

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

Μεγάλη Πέμπτη των Καθολικών σήμερα και θα ήθελα να σας διηγηθώ ένα γαλλικό μύθο. Για τους Γάλλους, ο μύθος των καμπάνων που πετούν είναι ένα από τα πιο σημαντικά έθιμα του Πάσχα.


La légende des cloches de Pâques, όπως τον αποκαλούν στα γαλλικά.

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου και ο Άντερσεν

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα


Η ζωή του, η φτώχεια, η απόρριψη, τα μεγάλα χαρίσματα



Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου εορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Καθιερώθηκε από την Ι.Β.Β.Υ., τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, το 1966, ημέρα των γενεθλίων του γνωστού Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και σκοπός της είναι να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να κατευθύνει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο. Ο ετήσιος αυτός εορτασμός βοηθάει στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών και των νέων για τα βιβλία.

Ο Άντερσεν γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Όντενσε, στο νησί Φιονία της Δανίας.

Οι ρίζες του εθίμου της Πρωταπριλιάς από την Αρχαία Ελλάδα, τους Ρωμαίους και τους Κέλτες μέχρι τους γελωτοποιούς του Μεσαίωνα.

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

«Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,

Κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα»

Δ. Σολωμός: Ελεύθεροι Πολιορκημένοι